ترجمه ریزنمره
ریز نمرات تحصیلی به معنای لیستی رسمی از تمامی نمرات دروس یک دانشجو یا دانشآموز در یک مقطع تحصیلی خاص است. این سند شامل اطلاعات کاملی از عملکرد تحصیلی فرد بوده و توسط دانشگاه، مدرسه، یا موسسه آموزشی صادر میشود. ریز نمرات بهطور کلی دارای اطلاعات زیر است:
نام و مشخصات شخصی دانشجو: شامل نام کامل، شماره دانشجویی یا شناسنامه، و گاهی تاریخ تولد.
اطلاعات موسسه آموزشی: نام و لوگوی دانشگاه یا مدرسه، و مهر رسمی موسسه.
لیست دروس گذراندهشده: شامل نام تمامی دروس، کد هر درس، و گاهی تعداد واحدهای هر درس.
نمرات دریافتی: نمرهای که دانشجو برای هر درس دریافت کرده است.
میانگین معدل (GPA): میانگین نمرات دانشجو برای کل مقطع یا ترمهای تحصیلی.
مقطع و رشته تحصیلی: مشخص میکند که دانشجو در چه رشته و مقطعی تحصیل کرده است (مثلاً لیسانس در مهندسی برق).
تاریخ فارغالتحصیلی یا وضعیت تحصیلی: وضعیت کنونی دانشجو از جمله فارغالتحصیل یا در حال تحصیل بودن.
ریز نمرات اغلب برای اهداف زیر مورد استفاده قرار میگیرد:
ادامه تحصیل: دانشجویان برای پذیرش در مقاطع بالاتر در دانشگاههای داخلی و خارجی به ریز نمرات نیاز دارند.
مهاجرت یا اخذ ویزای تحصیلی: بخشی از مدارک مورد نیاز برای اپلای ویزا است.
فرصتهای شغلی: برخی از کارفرمایان برای ارزیابی تخصص و مهارت فرد، ریز نمرات وی را درخواست میکنند.
ترجمه رسمی ریز نمرات: برای ارائه به دانشگاهها و موسسات بینالمللی، ریز نمرات باید توسط یک مترجم رسمی و تأییدشده به زبان مورد نیاز (معمولاً انگلیسی) ترجمه شده و توسط سازمانهای مربوطه مهر و تأیید شود
گرفتن ریزنمره
یکی از مدارک مهم برای پذیرش در دانشگاه های خارجی ریزنمرات هست. ریزنمره رسمی با اون چیزی که به اسم کارنامه میگیرید فرق میکنه. ریزنمره رسمی درخواست داره. ریزنمره ها رو از چند ماه قبل از اپلای بگیرید تا در زمان لازم داشته باشید. هر دانشگاهی معمولا یک تا دو تا ریزنمره میخواد. اگر قبول هم بشید یکی هم برای سفارت لازم دارید.برای دانشگاه آزاد
یه فرم داره که باید پر کنید. یه شماره حساب بهتون میدن که به حساب سازمان مرکزی پول واریز کنید. الان 4500 تومن هزینه درخواست ریزنمره هست. معمولا یه نسخه دریافت میکنن و چند نسخه ترجمه میکنن. بعد پول رو با اصل دانشنامه میبرید دانشگاهتون. اونجا درخواست رو میدید اداره فارغ التحصیلان (اگر فارغ هستید) یا آموزش (اگر دانشجو هستید) بعد اونا یه نامه میزنن برای سازمان مرکزی. معمولا خیلی طول میکشه (یک ماه) که دانشگاه خودش نامه رو پست کنه و سازمان مرکزی جواب بده. اگر بتونید نامه رو از خود دانشگاه بگیرید خیلی بهتره. یعنی خودتون بیارید سازمان مرکزی. سازمان مرکزی که نامه رو بدید میگه برید فردا بیایید. به ما که گفت فردا ظهر ساعت 14. فردا که برید یه نامه امضا شده با ریزنمره مهر و امضا شده بهتون میدن.
دانشگاه خوب سراسری
دانشگاه های خوب سراسری مثل دانشگاه تهران و امیرکبیر و... ریزنمره انگلیسی میدن. معمولا دایره مستقل برای این کار دارن. یه مبلغی رو واریز میکنید به حساب. دانشگاه تهران الان ریزنمره ای 5000 تومن هست. ماکزیمم 10 تا هم بیشتر نمیده. بعدش که واریز کردید راحت میتونید فرم مربوطه رو پر کنید. فرم رو که بدید همونجا پرینت میکنن و بهتون میدن. البته جا با جا فرق میکنه ممکنه بگن فردا بیایید امضا شده بگیرید. اما در نهایت اگر امضا شده بهتون ندادن امضاشو میگیرید و تمام. فقط برای اونایی که فارغ التحصیل نیستن ممکنه مهر نکنن. مثل دانشگاه تهران. اما میتونید از DHL خود دانشگاه استفاده کنید که در این صورت همونجا هم براتون مهر میکنن هم توی پاکت مهر شده میذارن.
دانشگاه بد سراسری
درخواست ریزنمره رسمی میدید به دانشگاه براتون فارسی صادر میکنه. میرید وزارت علوم اونجا تایید میشه و تموم!
وقتی ریزنمره رو گرفتید چی میشه؟
همه رو میبرید دارالترجمه رسمی که بتونه براتون مهر و امضای مترجم و دادگستری هم بگیره. من هیچ جای ارزونی پیدا نکردم. اگر دوستان پیدا کردن خبرتون میکنم. دارالترجمه ها فقط رسمی ها رو میتونن مهر دادگستری و وزارت خارجه بزنن. پس کارنامه پیششون نبرید! ترجمه اش هم خیلی گرونه که توی پست قبلی نوشتم.
ارزیابی ریزنمره
یه سری دانشگاه های عوضی هستن توی امریکا که ریزنمره ارزیابی شده میخوان ازتون. یه موسساتی هستن که این ریزنمره ها رو براتون ارزیابی میکنن. مثل ECE که ظاهرا معتبر ترینشون هست.
معمولا ارزیابی course-by-course رو میخوان که الان 135 دلار هزینه اش هست و نزدیک یک ماهی هم طول میکشه. این موسسه اصل ریزنمره ها رو فقط از طریق پست میگیره و تا 2 تا ارزیابی رو مجانی میفرسته برای دانشگاه هایی که میخواهید. البته تعداد این دانشگاه ها کم هستن اما خب بالاخره هستن. متاسفانه ارزیابی راه ساده ای نداره. کلی هم هزینه ارزیابی باید بدید و پست مدارک و آخرش هم اینکه فقط به درد یکی دو دانشگاه میخوره.
هدف از ایمیل زدن به اساتید
چند روزه که شدیدا درگیر اپلای و... شده ام. اما نمیفهمم این همه آدم اپلای کردن یکیشون نیست که یه چیز درست و حسابی در آورده باشه. هر کدوم از ظن خود یه کاری کردن. حالا گرفته و نگرفته دیگه با خدا.الان میخوام در مورد این بنویسیم که آدمی اول باید ببینه که کجاست, بعد ببینه هدفش چیه و بعد یه کاری رو انجام بده وگرنه کارش احمقانه هست. حالا ما هر روز هزار تا کار احمقانه میکنیم.
مثال میزنم. پروژه کارشناسی, ارشد و دکترا برای چیه؟ خیلی ها همینطوری یه کاری میکنن و تموم. بعد ازشون میپرسی چرا این پروژه رو انتخاب کردی یا چی شد نمره ات شد 19 یا 14 نمیدونه! پناه بر خدا!
هدف پروژه کارشناسی اینه که محصل نشون بده چیزایی که یاد گرفته رو میتونه به صورت عملی در یک پروژه انجام بده. حالا اگر یه پروژه ای نتونه اینو به بهترین نحوی نشون بده حقشه که نمره اش کم بشه!
هدف پروژه ارشد (پایان نامه ارشد) اینه که دانشجو نشون بده میتونه در یک موضوع خاصی تحقیق کنه و نتیجه اون تحقیق رو منتشر کنه. به عبارت دیگه منابع رو در بیاره, مطالعه کنه, یک روش تحقیقی رو به طور کامل انجام بده و... آخر سر هم به صورت مقاله یا تز منتشر کنه. اینجا یه بهبود روی روش های دیگران قابل قبوله
هدف پایان نامه دکترا اینه که دانشجو نشون بده که در زمینه تحقیقاتی مورد علاقه اش تقریبا همه مفاهیم اصلی رو میدونه و توانایی انجام تحقیقی را دارد که میتونه نتیجه اون چشمگیر باشه. یعنی یه موضوعی که قبلا مطرح نشده یا یه مسئله ای که قبلا حل نشده یا راه حل های قبلی خیلی ضعیف بودن از طوری بررسی و حل بشه که بسیار مهم باشه.
حالا دانشجوهای ما همه خنگ! از یکیشون بپرسی که با چه معیاری رفتی این پایان نامه رو گرفتی یا اصلا هدف این پایان نامه چیه نمیدونن. چرا؟ من نمیدونم!
یه قضیه هم برای من شده همین ایمیل به اساتید. هیچ کس نمیدونه که چرا به استادا ایمیل میزنن. اصلا چه فلسفه ای پشت این هست. همه میدونن که شاید توی گرفتن فاند تاثیر داشته باشه یا شاید توی گرفتن ادمیشن تاثیر داشته باشه اما هیچ کس هیچ جا نمیگه چرا ایمیل میزنن به اساتید.
چیزی که امروز من فهمیدم اینه که ایمیل زدن به استادا نشاندهنده تمایل شما برای همکاری تحقیقاتی با یه استاد هست نه هیچ چیز دیگه. حالا اگر اون استاد لطف کنه توی پذیرش کمک کنه یا پول داشته باشه و بخواد بابت این همکاری بهتون پول بده دیگه رسمی نیست.
ایمیلی که برای استادا فرستاده میشه هم یه سری قاعده و قانون داره که حالا وقتی خودم تونستم درست جواب بگیرم سعی میکنم یه راهکار خوب پیشنهاد کنم همه بتونن استفاده کنن.
گیری افتادیم از دست این دانشجوهای قبلی ها! همه کارها رو من باید از صفر کنم؟
چطور مقاله بنویسیم؟ - مقدمه
نوشتن مقاله فرایندی جذاب و خلاقانه است که نیاز به برنامهریزی، سازماندهی و تحقیق دارد. در اینجا مراحل کامل نگارش مقاله بهطور خلاصه توضیح داده شده است:
مراحل نوشتن مقاله:
انتخاب موضوع: موضوعی را انتخاب کنید که به آن علاقه دارید و در عین حال برای خوانندگان هم جذاب باشد.
تحقیق و جمعآوری اطلاعات: منابع معتبر مانند کتابها، مقالات علمی و وبسایتهای قابلاعتماد را مطالعه کنید.
تهیه یک طرح کلی: قبل از نوشتن، ساختار مقاله خود را مشخص کنید. بهعنوان مثال:
مقدمه
بخش اصلی (چندین پاراگراف یا زیربخش)
نتیجهگیری
نگارش مقدمه: در مقدمه، به اهمیت موضوع اشاره کنید و خواننده را با مقاله همراه کنید.
نگارش متن اصلی: اطلاعات جمعآوریشده را در قالب پاراگرافهای منظم و با زبان ساده و روان ارائه دهید. هر بخش باید یک ایده اصلی را پوشش دهد.
نتیجهگیری: خلاصهای از نکات مهم را ارائه کنید و دیدگاه نهایی خود را به اشتراک بگذارید.
ویرایش و بازبینی: مقاله خود را مرور کنید، اشتباهات نگارشی یا دستوری را تصحیح کنید و جملات را بهبود دهید.
استفاده از تصاویر و منابع: اگر لازم باشد، تصاویر مرتبط اضافه کنید و منابع استفادهشده را ذکر کنید
همین امروز با ما تماس بگیرید!
telegram: powerelectronic4u
Email:
Instagram:powerelectronic4u
ر
10 نکته مهم در مورد تحقیق
همین امروز با ما تماس بگیرید!
telegram: powerelectronic4u
Email:
Instagram:powerelectronic4u
محدود بودن ما از نظر دامنه تحقیق, شرایط, زمان, مکان
انجام پژوهش هایی که در همه زمانها و مکانها و شرایط نتایج معتبری داشته باشند به جز در رشته هایی مانند ریاضیات, تقریبا ناممکن است. بنابراین هر تحقیق یک دامنه مشخصی را انتخاب میکند و سعی میکند به پرسش در آن دامنه جواب بدهد. به عنوان مثال نقش کودکان در زندگی والدین در ایران در سال 1390 که محدوده جغرافیایی ایران را و محدوده زمانی سال 1390 را انتخاب کرده است. مشخصا هر چه دامنه تحقیق گسترده تر باشد, نیاز به زمان بیشتر و بررسی های بیشتری برای دستیابی به نتایجی است که در کل دامنه معتبر باشد.
2- قابلیت اعتبار سنجی
نتایج تحقیق معمولا باید کمی (قابل اندازه گیری) باشد تا کیفی. حتی جایی که کیفیت مد نظر است باید بتوان توسط فاکتورهایی کیفیت را کمی کرد و این مورد در بسیاری از رشته ها رایج هست. در اینجا علومی مانند ریاضیات (مانند جایی که اثبات ریاضی امکان پذیر است) و آمار و احتمالات اهمیت بسیار زیادی پیدا میکنند و کمتر میتوان تحقیقی را پیدا کرد که به این علوم وابسته نباشند. نتایج تحقیق باید قابلیت اعتبار سنجی داشته باشند و معتبر باشند تا قابل استناد باشند.
3- تحقیق فقط نظریه پردازی نیست
اگر شما ایده جالبی داشته باشید کمتر به درد تحقیق می خورد! اگرچه ایده های خلاقانه کمک میکنند تا جوابی برای پرسشی پیدا شود اما اکثر تحقیقاتی که انجام میشوند کمتر از یک ایده خلاقانه شروع شده اند. اکثر تحقیقات از ادامه کار تحقیقات گذشته و یا بهبود کارهای قبلی با روش های دیگر هستند. بنابراین اگر انسان بسیار خلاقی هستید (مثل من!) با این جنبه از تحقیق مشکل پیدا خواهید کرد. فقط نکته بسیار مهم در تحقیق این است که خلاقیت ها نحوه حل مسائل به کار گرفته شود و نه در ایجاد چیزی جدید! در واقع اگر شما یک کار جدیدی انجام بدید که هیچ کسی قبلا هیچ جوری انجام نداده یا نشنیده باشد یا خیلی نابغه هستید و شما رو درک نمیکنن و بنابراین ممکن است کارهای شما تا سالها برای دیگران نامفهوم باشد تا یک روزی بفمند که مثلا 40 سال پیش شما چی میگفتید (مثل داستان منطق فازی!) و یا اینکه کار شما به درد تحقیق نمیخورده است.
4- حرف جدید: یک تحقیق باید حرف جدیدی برای گفتن داشته باشد.
اینکه همان مطالبی را که قبلا میدانسته ایم بیاییم و دوباره بگوییم و یا چیزی که دانستن آن به دردمان نمیخورده را بیان کنیم بی معنا است. مثلا کسی بیاید تحقیق کند که چرخ دایره ای بهتر است یا چرخ مربعی و آخر هم نتیجه بگیرد که چرخ دایره بهتر است. به فرض که قبلا هیچ کسی چنین تحقیقی را نکرده باشد, این تحقیق یک جواب بدیهی را که همه میدانستیم (ولو اینکه هیچ کس چنین مقاله ای نداده باشد) بیان میکند که ارزشی ندارد. به قول خارجی ها تحقیق باید State of art را تکان دهد نه اینکه چرخ را از اول اختراع کردن هنر است.
5- کار فقط نباید جدید باشد بلکه باید به درد بخورد.
اگر حتی تحقیق درست باشد اما جواب پرسش جالب نباشد یا جوابی بهتر از جواب پیدا شده وجود داشته باشد, تحقیق از بیخ و بن بیهوده بوده است. میگویند فاضلی گفت بنده پشه کشی را اختراع کرده ام که از هر پشه کش دیگری بهتر است. بعد که از وی پرسیدند که چگونه کار میکند گفت: "بعد از اینکه پشه را گرفتید 2 قطره از این را یکی در چشم راستش و دیگری را در چشم چپش می ریزید و سپس پشه اینقدر گریه میکند تا بمیرد!" جواب شنید که مرد حسابی اگر ما میتونستیم پشه رو بگیریم که همونجا میکشتیمش چه نیازی به این بود! بعضی تحقیق ها رو نگاه میکنید میبینید که همینطور هستند و محقق گرامی روشی را پیشنهاد کرده که قبلا بهتر از آن وجود داشته است. امروز چرخ اختراع شده است. حال فرض کنیم که کسی بیاید تحقیق کند که چرخ بیضی بگذاریم بهتر است یا چرخ مربعی! بعد با اثبات فیزیک با کلی اعداد و ارقام نتیجه بگیرد که چرخ بیضی بهتر از مربعی کار میکند! مشخص است که امروز ما چرخ دایره ای داریم که مطمئنا بهتر از چرخ بیضی کار میکند, این تحقیق کار بیهوده ای بوده. مگر اینکه شخص بگوید در شرایط مثلا کره مریخ چرخ بیضی بهتر از چرخ دایره ای کار میکند که در آن صورت کار ارزشمند است. در واقع فرق محقق خوب و بد از همینجا مشخص میشود وگرنه لوازم و اسباب تحقیق برای همه یکسان است.
6- پایه های علمی درست
هیچ کسی نمیتواند تحقیقی را انجام دهد که هیچ ارتباطی با هیچ یافته دیگر انسان نباشد (اگر بشه من نمیدونم). بنابراین شما همواره تحقیقاتتان بر مبنای یافته های دیگران است که به آن ارجاع میگویند. بنابراین ارجاعات باید خود درست و معتبر باشند که کار شما زیر سئوال نباشد. مثلا فرض کنید که در قرون وسطی زندگی میکنید و مبنای تحقیق شما این است که مساحت زمین را حساب کنید. اگر فکر میکنید که زمین مربعی است از روی خورشید طول و عرض دنیا را حساب میکند و بعد مساحت را از طول ضربدر عرض بدست می آورید و یک مقاله ای مینویسید پر آب و تاب که مساحت زمین اینقدر کیلومتر مربع شد. در حالیکه تحقیق شما بر اساس این یافته اشتباه بوده که زمین مستطیل است! خب روزی که همگان متوجه شوند زمین کروی بوده نه مستطیلی کار شما به طور کل غلط از آب در میاید. بنابراین در انتخاب اینکه چه چیزهایی پایه های تحقیق هستند باید دقت زیاد داشت. جالب است بدانید که کلا مرسوم است که بعضا نظریه ای مطرح میشود و چون چیز دیگری در دسترس نیست صدها تحقیق بر اساس آن انجام میشود و سالها بعد شواهدی پیدا میشود که نظریه را باطل میکند و کل مطالب آن تحقیق ها هم به سیاه چاله جهل بشری می رود.
7- دانش کافی لازم است.
اگر شما هیچ چیزی در مورد پوشش سطح کره مریخ نمیدانیم, تحقیق کردن بر روی جنس سنگ های یافته شده در آن بی معنا است. بنابراین قبل از انجام تحقیق باید دانش کافی در آن زمینه کسب کرد تا بتوان تحقیق کرد. خب ممکن است بپرسید که چطور میتوان در زمینه ای که انسان کم میداند دانش کافی کسب کند که جواب آن مطالعه مطالعه مطالعه است. در ترفندهایی برای تسریع مطالعه را میگویم.
8- آشنایی با روش های تحقیق
نیازی نیست که برای خودتان روش تحقیق کردن اختراع کنید. این کار قبلا انجام شده است و کتاب های زیادی هم در زمینه روش تحقیق کردن منتشر شده است. برای هر زمینه تحقیقاتی هم بعضی روش ها کاربرد دارند و بعضی نه. حتما لازم است که در زمینه تحقیقاتی مورد نظرتان روش های مقبول برای یافتن پرسش ها را مطالعه کنید و از طریق همین روش ها برای تحقیق کردن اقدام کنید. روش های شناخته شده اعتبار سنجی شده اند و تحقیقی که به درستی از آنها استفاده کند نیز معتبر خواهد بود.
9- علاقه به زمینه تحقیقاتی
زمینه
های بسیاری وجود دارند که میتوان بر روی آنها تحقیق کرد. در واقع وقتی که
از سطح کارشناسی بالاتر می آیید, دانش ها به هم نزدیک می شوند و مشاهده
میکنید که یک کارشناس نرم افزار میتواند یک تحقیق بر روی پروتئین ها انجام
دهد و یا یک زیست شناس میتواند مسائل کامپیوتری را از طریق مشاهدات زیستی
حل کند. نکته مهم این است که از آنجایی که تحقیق یک فرآیند طولانی مدت است
(از چندین ماه تا چندین سال و سالها) شخص می بایست به آن تحقیق علاقه مند
باشد. اگر مثلا شما به ریاضی علاقه نداشته باشید و بخواهید اثبات ریاضی
رفتار تعاملی مورچه ها را انجام دهید, ولو اینکه به مورچه هم خیلی علاقه
مند باشید (مثل من!) از عهده این تحقیق بر نخواهید آمد.
10- گروه ها تحقیقاتی و مهارت های اجتماعی
از
آنجایی که پرسش های ما معمولا بسیار بزرگ هستند به تنهایی نمیتوانیم برای
بسیاری از آنها جوابی پیدا کنیم. بنابراین نیاز است که گروه هایی تشکیل
شوند که در تعامل تنگاتنگ با یکدیگر به پرسش های بزرگتر جواب بدهند.
بنابراین داشتن مهارت های اجتماعی برای یک محقق حیاتی است. این مهارت ها
میتواند مهارت هایی مانند ارسال ایمیل به اساتید جهت مشورت با آنها و یا
صحبت کردن با همگروهی ها و یا نحوه تبادل نظرات و بحث و هماهنگی با دیگر
اعضای گروه باشد. این مهارت اگر این مهارت ها را ندارید نگران نباشید.
بدست آوردن مهارت های اجتماعی از طریق کتاب هایی که در این زمینه نوشته شده
اند و تمرین به حد نیاز دستیافتنی است.
منتشر کردن مقاله در کنفرانس یا ژورنال
بعد از اینکه نگارش مقاله به اتمام رسید, می بایست آن را در جایی منتشر
کنید. به طور کلی کنفرانس ها و ژورنال ها برای انتشار مقاله ها به کار می
روند. هیچ سیستم جامع جهانی برای انتشار یک دستاورد علمی وجود ندارد,
همانگونه که هیچ سیستم جامع جهانی برای دستیابی به دستاوردهای علمی در یک
زمینه خاص نیز وجود ندارد. بنابراین باید متوجه باشید که در کجا مقاله خود
را ارائه دهید.
نکات کلی در انتشار مقاله
1-
حتی یک خط از مقاله نباید از جایی کپی شده باشد. امروزه نرم افزارهای قوی
تحت وب به برگزارکنندگان کنفرانس ها اجازه می دهند تا محتوای مقالات را
بررسی کنند و مشابهات آنها را با مقالات دیگر پیدا کنند. در صورتی که ثابت
شود دزدی ادبی ای صورت گرفته است عواقب بسیار بدی را برای نویسندگان مقاله
دزدی در بر خواهد داشت. این دزدی ممکن است در همان سال کنفرانس نیز مشخص
نشود اما حتی اگر بعد از آن هم مشخص شود باز عواقب سنگین در پی خواهد داشت.
2-
یک مقاله نباید به طور همزمان به چندین کنفرانس و یا ژورنال ارائه شود.
همان سیستم های قوی تحت وب حتی این امکان را فراهم میکنند که مقاله هایی که
به چندین جای مختلف ارائه می شوند شناسایی شود.
3- اگر از ایده مقاله
دیگری استفاده می شود و یا به هر دلیلی کار شما با کار دیگری مرتبط شده است
می بایست reference آن کار در مقاله شده آمده باشد اگرنه جزو سرقت علمی
محسوب می شود.
4- کسی به شما نمیگوید که مقاله شما مناسب چه جایی برای
انتشار است (به جز استاد راهنمایتان و در مواردی افرادی که آشنایی کامل با
انتشار مقاله و کار شما دارند) بنابراین وظیفه خودتان است که متوجه شوید
کارتان به درد کجا می خورد.
5- همه کسانی که اسمشان در مقاله آمده است باید نسبت به محتوای مقاله آگاهی داشته باشند و در واقع توافق در انتشار داشته باشند.
۶- هر کنفرانس یا ژورنال قالب مخصوص به خود را برای نگارش دارند که بعضا در هنگام ارائه نیازی به تسلیم مقاله در آن قالب نیست اما در فاز Camera-ready باید مقاله به قالب همان جا ایجاد شود.
ترفندهایی در مورد شروع تحقیق
شروع تحقیق یکی از مهمترین مراحل در هر پروژه علمی یا دانشگاهی است. این مرحله شامل جمعآوری اطلاعات، تعیین هدف، و ایجاد ساختار اولیه برای پیشبرد تحقیق میباشد. در اینجا به شرح مراحل شروع تحقیق پرداخته شده است:
مراحل شروع تحقیق:
تعیین موضوع تحقیق: موضوعی را انتخاب کنید که به آن علاقه دارید و با اهداف پژوهشی شما سازگار باشد.
تعریف هدف تحقیق: مشخص کنید که تحقیق شما قصد دارد چه مشکلی را حل کند یا چه سوالاتی را پاسخ دهد.
مطالعه پیشینه تحقیق: منابع معتبر شامل کتابها، مقالات علمی و گزارشهای تحقیقاتی را بررسی کنید تا از یافتههای قبلی آگاه شوید.
تهیه طرح اولیه: ساختار کلی تحقیق خود را مشخص کنید (بخشها، اهداف فرعی، روشها و مراحل).
انتخاب روش تحقیق: روشهای مناسب برای جمعآوری دادهها و تحلیل اطلاعات را مشخص کنید (کیفی، کمی، آزمایشگاهی، کتابخانهای و غیره).
تهیه منابع و ابزار: ابزارها و دادههای مورد نیاز تحقیق را جمعآوری کنید (کتابها، نرمافزارها، تجهیزات آزمایشگاهی).
برنامهریزی زمانی: مراحل تحقیق خود را در قالب یک جدول زمانی دقیق سازماندهی کنید.
آغاز جمعآوری اطلاعات: دادههای اولیه را جمعآوری کرده و به تحلیل و ارزیابی آنها بپردازید
همین امروز با ما تماس بگیرید!
telegram: powerelectronic4u
Email:
Instagram:powerelectronic4u
- کسب دانش کافی در مورد یک زمینه (رشته) تحقیقاتی
مشخصا بدون پیش زمینه و دانستن یک موضوع نمیتوان بر روی آن تحقیق کرد. برای کسب دانش کافی در یک زمینه نیازی نیست که همه مطالب آن زمینه را بلد باشید! ترفند اصلی این است که شما مطالب مهم را که به آن ستون فقرات آن زمنیه علمی میگویند (؟ نمیدونم شاید من از خودم چنین اصطلاحی دارم) را یاد بگیرید. جالب است که بدانید که در هر زمینه علمی که بخواهید فعالیت کنید حدود فقط 10 مقاله هست که ستون فقرات آن زمینه را تشکیل میدهد و نیاز است که شما همه مطالب ذکر شده در آن را بدانید و بقیه تحقیق ها به نوعی با این ستون فقرات در ارتباط هستند.
برای پیدا کردن ستون فقرات کافی است که مقالاتی
را پیدا کنید که ارجاعات بسیار زیادی دارند. از scholar.google.com می
توانید به راحتی تعداد ارجاعات به یک مقاله را پیدا کنید و مقالاتی که
ارجاعات بسیار زیادی دارند را به عنوان ستون فقرات آن زمینه علمی مطالعه
کنید. فراموش نکنید که مطالب ستون فقرات حیاتی هستند و حتی نباید یک نکته
از آن را جا بیندازید, بنابراین یک مقاله ستون فقرات را باید 10 بار هم که
شده بخوانید و یا اگر لازم است به ارجاعات آن نگاهی بیندازید تا تمام مطالب
آن را متوجه شوید.
Survey ها نوع خاصی از مقالات هستند که هر چند وقت
یکبار توسط خبره های یک زمینه تحقیقاتی منتشر می شوند و جمع آوری مطالب مهم
تا یک سال خاص در آن زمینه را بر عهده دارند. همچنین معمولا چون دسته بندی
تحقیقات را شامل می شوند کمک بسیاری در سازماندهی ذهن بر روی آن زمینه
تحقیقاتی دارند. بعضی از Survey ها حتی تاریخچه زمانی را هم لحاظ میکنند که
در آن صورت به راحتی میتوان متوجه شد که در طی چندین سال تحقیق بر روی یک
موضوع چه چیزهای مهمی مطرح شده و دست یافته شده است. در بسیاری از رشته ها
Survey ها جزو ستون فقرات آن رشته می شوند. بنابراین اگر خوش شانس باشید و
به تازگی survey ای در زمینه ای که میخواهید کار کنید منتشر شده باشد, به
راحتی میتوانید به بسیاری از مسائل آن پی ببرید.
غیر از Survey ها و
مقالات با ارجاع زیاد کتاب ها هم منابع خوبی برای شروع یک زمینه هستند.
کتاب هایی که با عنوان introduction to... شروع میشوند و یا به عنوان کتاب
پایه در دانشگاه ها تدریس می شوند یکی از بهترین منابع برای آشنایی با یک
موضوع خاص هستند.
اگر واقعا در مورد یک زمینه چیزی نمیدانید و فکر
میکنید که به آن علاقه دارید, وب سایت wikipedia یک منبع بسیار عالی و راحت
برای فهمیدن جنبه های کلی یک موضوع و آشنایی با آن است. بعضا در منابع ذکر
شده میتوان مقالات بسیار خوبی را نیز پیدا کرد.
2- انتخاب موضوع تحقیق
از آنجایی که این سئوال تازه کارها است که چه موضوعی را برای تحقیق انتخاب کنند (مثل من!) این قسمت فقط به درد مبتدی ها می خورد. بهترین راه انتخاب موضوع تحقیق برای مبتدی ها استفاده از تحقیقات تازه منتشر شده و ادامه کار آنها است. در انتهای اکثر مقالات مطالبی وجود دارد تحت عنوان "کارهای آینده" که در آن نویسنده توضیح میدهد که در آینده قصد دارد که چه کارهایی را انجام دهد و یا اینکه چطور میتوان همان کار را ادامه داد. برای نوشتن پایان نامه مخصوصا در کارشناسی ارشد, بد نیست که سری به کتابخانه دانشگاهتان بزنید و از پایان نامه های بچه های سالهای گذشته موضوعاتی را که فکر میکنید به آن علاقه مند هستید انتخاب کنید و ببینید آیا میتوانید آن را بهبود دهید و ادامه دهید یا خیر. در مورد ادامه پایان نامه متاسفانه چون اکثر کارهای قبلی های ما در دانشگاه کامل نمی باشند, این مشکل وجود دارد که بر روی تحقیقی کار کنید که ارزش خاصی نداشته باشد و بنابراین در این زمینه مواظب باشید که کارهای ارزشمند را انتخاب کنید و نه هر کاری که دیدید.
استفاده از این مطالب برای ادامه آن تحقیق میتواند بسیار موثرباشد. بهبود روش های ارائه شده. ممکن است که شما مقاله ای را مطالعه کنید و روش بهتری برای جواب دادن به پرسش آن مقاله به ذهنتان برسد. بد نیست که این راه حل را (فقط در صورتی که احتمال بسیار زیادی میدهید که جواب میدهد) امتحان کنید. در این نوع باید بتوانید کار خودتان را با کار ارائه شده مقایسه کنید که با توجه به اینکه این موضوع همیشه ممکن نمی باشند, ممکن است با منتشر کردن نتایجتان با مشکل مواجه شوید.
3- کارهایی را انتخاب کنید که ساده باشند و به آن علاقه داشته باشید.
یک اشتباهی که بعضی بچه ها (از جمله خود من) انجام میدهند آن است که فکر میکنند که قرار است با تحقیقشان همه مشکلات جوامع بشری را رفع کنند! در حالی که برای کسی که میخواهد تازه شروع کند بهترین کار انتخاب یک موضوع بسیار ساده و انجام آن می باشد, حتی اگر نتایج و یا جواب دادن آن موضوع آنقدرها هم تاثیرگذار نباشد. مهم مقاله نوشتن نیست, مهم یادگرفتن تحقیق و انجام آن است.
4- منتشر کردن درست
برای
منتشر کردن نتایج تحقیقاتتان باید آن را در قالب یک مقاله بنویسید. طرز
صحیح نوشتن مقالات در بسیاری از کتاب ها توضیح داده شده است. این طرز نگارش
با طرز نگارش انگلیسی ادبی و یا ساده متفاوت می باشد و جالب است بدانید که
حتی کسانی که در ادبیات انگلیسی تبهر دارند الزاما مقاله نویس های خوبی
نیستند چون قواعد نگارش مقاله را کمتر رعایت میکنند.
ارائه مقاله در کنفرانس ها
کنفرانس ها گردهمایی های هستند که افراد متخصص و یا فعال در یک یا چند
زمینه پژوهشی گرد هم جمع می شوند و در مورد کارهای جاری اشان صحبت میکنند.
مقالاتی که در کنفرانس ها ارائه می شوند اغلب در مورد کارهای جاری به اتمام
نرسیده است که بخشی از آن تکمیل شده است و از این طریق ارائه دهنده مقاله
می تواند نظرات دیگران را نیز برای ادامه کارش داشته باشد. برای پیدا کردن
کنفرانس ها سایت های مشخصی وجود ندارند اما برخی سایت ها لیستی از این
کنفرانس ها را همراه با زمان برگزاری آنها ارائه میدهند:
www.wikicfp.com
www.conferencealerts.com
سایت
های دیگری نیز هستند که این سرویس ها را برای مشترکین خود ارائه میدهند,
مثلا برای رشته های فنی سایت IEEE یا ACM کنفرانس های مرتبط با این سازمان
ها را لیست میکنند.
سیستم کنفرانی EDAS هم کمک میکند تا کنفرانس های دیگری را پیدا کنید.
اگر نام زمینه خود را همراه با Call For paper در گوگل جستجو کنید هم میتوانید کنفرانس ها و یا ژورنال هایی را پیدا کنید که مرتبط با زمینه شما باشند.
فرآیند کلی ارائه مقاله به کنفرانس
سیستم ارائه در کنفرانس هم به این صورت هست که معمولا چند ماه قبل از تاریخ برگزاری کنفرانس مقالات از طریق سایت توسط نویسندگان ارسال می شود. مقالات توسط داورهایی ارزشیابی می شوند و مقالاتی که دارای ارزش های بالاتری باشند برای کنفرانس انتخاب می شوند. در صورتی که مقاله ای پذیرفته شود, یکی از نویسندگان آن باید در کنفرانس ثبت نام کند (هزینه ثبت نام را بدهد) و در تاریخ کنفرانس در جلسه حضور داشته باشد و مقاله را ارائه دهد. قبل از رسیدن موعد کنفرانس یک نسخه از مقاله به نام Camera-ready که نسخه نهایی آن است تهیه شده و برای چاپ به متولیان کنفرانس داده می شود. Camera-ready یک مقاله, متن فرمت بندی شده مقاله با قالب کنفرانس است که معمولا حداکثر تا 2 هفته بعد از جواب پذیرش باید فرستاده شود. در روز کنفرانس شخص ارائه دهنده مقاله خود را در قالب اسلاید های پاورپوینت ارائه می دهد.
نکاتی در مورد ارائه در کنفرانس:
1-
مقاله توسط چند نفر (2 تا 5 نفر) بررسی و تایید شود. بررسی های مقاله شامل
مواردی مانند اعتبار سنجی مطالب, طرز نگارش, رعایت قوانین کنفرانس, ارتباط
مقاله با موضوع کنفرانس و غیره می شود.
2- مقاله در یک کنفرانس یا
تایید می شود و یا رد می شود. کمتر کنفرانسی است که اجازه دهد که متن
مقالات ویرایش شوند و دوباره بررسی شود.
3- یکی از نویسندگان برنامه
باید در کنفرانس ثبت نام کند (هزینه کنفرانسها حدود 400 دلار تا 600 دلار
است, بسته به نوع کنفرانس) و مقاله را ارائه دهد. ارائه مقاله معمولا 10-15
دقیقه توسط اسلاید های پاورپوینت انجام می شود.
4- عدم ارائه در
کنفرانس می تواند عواقبی مانند قرار گرفتن در لیست سیاه منتشرکنندگان
مقالات داشته باشند. کسانی که اسمشان در این لیست باشد اجازه ندارند که هیچ
مقاله ای در هیچ کنفرانس یا ژورنال مرتبط با این سازمانها منتشر کنند و
این مانند مرگ علمی یک نفر محسوب می شود.
6- سطح کنفرانس ها مشخص نیستند
و ممکن است مقاله ای در یک کنفرانس پذیرفته شود و همان مقاله از یک
کنفرانس بهتر یا بدتر رد شود, بنابراین این وظیفه نویسنده است که بداند
مقاله اش به درد چه کنفرانسی میخورد. بعضی کنفرانس ها که هر سال برگزار می
شوند و شناخته شده تر هستند سطح بالاتری دارند. سطح کنفرانس را میتوان بر
اساس افرادی که دعوت شده اند و یا شرکت کنندگان آن تعیین کرد (در صورتی که
آنها افراد شناخته شده ای در سطح جهانی باشند).
7- باید مقاله را در
جایی ارائه داد که بالاترین سطحی را داشته باشد که مقاله را قبول میکنند,
اگرنه کنفرانس هایی هستند که همه نوع مقاله ای را قبول میکنند. کنفرانس
هایی که بر روی یک زمینه خاص پژوهشی فعال هستند معمولا بهتر از کنفرانس
هایی هستند که طیف وسیعی از زمینه های پژوهشی را دارند و همچنین پذیرش در
نوع اول سخت تر از نوع دوم است.
8- قبل از دادن مقاله به کنفرانس باید مطمئن شد که امکان حضور در کنفرانس در آن تاریخ در هر شرایطی (مگر پیش بینی نشده) وجود داشته باشد. افرادی که بدون دلیل موجه در کنفرانسی شرکت نمیکنند ممکن است در لیست سیاه منتشر کنندگان و یا متولیان کنفرانس ها قرار بگیرند و این از نظر اعتبار علمی برای یک محقق ناخوشایند خواهد بود.