انجام پایان نامه و پروپوزال و شبیه سازی مقالات
انجام پایان نامه و پروپوزال و شبیه سازی مقالات

انجام پایان نامه و پروپوزال و شبیه سازی مقالات

آیلتس

مدرک آیلتس یکی از معتبرترین مدرک‌های بین‌المللی زبان انگلیسی است. کلمه‌ی آیلتس (IELTS) مخفف عبارت سیستم ارزیابی بین المللی زبان انگلیسی The International English Language Testing System است. دارا بودن مدرک آیلتس یکی از شرایط لازم برای اخذ پذیرش بیشتر دانشگاه‌های برتر بین‌المللی و موسسات آموزشی عالی است. همچنین برای افرادی که قصد مهاجرت دارند داشتن مدرک آیلتس یک امتیاز بسیار عالی محسوب می‌شود. به طور کلی می‌توان گفت که مسلط بودن به زبان انگلیسی می‌تواند در بسیاری از مواقع به نفع شما باشد. به خصوص اگر قصد اخذ پذیرش ویزای کاری در یک کشور انگلیسی زبان را دارید، دارا بودن مدرک آیلتس می‌تواند کمک زیادی به پیدا کردن یک شغل مناسب و داشتن درآمد بالای سالیانه بکند.

در صورتی که آشنایی کاملی با آزمون‌های تافل یا آیلتس ندارید، می‌توانید تفاوت‌ها و شرایط کامل هر آزمون را مطالعه کنید و بدانید کدام آزمون برای شما مناسب است.

مدرک آیلتس

 چرا داشتن مدرک آیلتس مهم است؟

بیش از ده هزار سازمان جهانی مدرک آیلتس را به عنوان یک مدرک معتبر زبان انگلیسی می‌شناسند. بنابراین اگر شما دارای مدرک آیلتس باشید، می‌توانید مطمئن باشید که بسیاری از موسسات آموزشی، کارفرمایان و دفاتر دولتی دانشگاه‌های برتر مدرک زبان انگلیسی شما را خواهند پذیرفت. همانطور که می‌دانید شرط ورود به بازار کسب و کار و اخذ پذیرش موسسات آموزشی عالی در کشورهای انگلیسی زبان و دانشگاه‌های بین‌المللی که واحدهای آنها به زبان انگلیسی ارائه می‌شوند، مسلط بودن به زبان انگلیسی و داشتن مدرک معتبر زبان است. آزمون آیلتس یکی از پیشگامان ارزیابی مهارت‌های زبان انگلیسی در سی سال گذشته است. اگر قصد مهاجرت به کشورهایی مانند استرالیا، کانادا، نیوزلند و بریتانیا را دارید، باید بگوییم که داشتن مدرک آیلتس برای شما یکی از مدارک ضروری است. مدرک زبان انگلیسی آیلتس در بیش از ۱۴۰ کشور دارای اعتبار است. موسساتی که مدرک زبان آیلتس را به عنوان یک مدرک معتبر و قابل قبول می‌شناسند عبارت هستند از:

دانشگاه‌ها، مدرسه‌ها، کالج‌ها، موسسات آموزشی، و موسسات فنی و حرفه‌ای

دفاتر دولتی و سازمان‌های مهاجرتی

موسسات صنعتی و حرفه‌ای

کارفرمایان شرکت‌های بین المللی

باید اضافه کرد که هر کدام از دانشگاه‌ها و موسسات بین‌المللی برای قبول کردن درخواست اخذ پذیرش یا شروع به کار شما، داشتن استانداردهای مشخصی را برای سطح زبان انگلیسی مشخص می‌کنند. بهتر است قبل از شرکت در آزمون، مدارک مورد قبول موسسه‌ی آموزشی یا شرکتی که در آن قصد شروع به کار را دارید بررسی نمایید و سپس خود را برای قبولی با نمره‌ی مورد قبول آن موسسه آماده کنید. با مراجعه به لینک زیر می‌توانید دانشگاه یا شرکت بین‌المللی مورد نظرتان را جستجو کرده و نمره‌ی مورد قبول مدرک زبان آیلتس آن موسسه را بیابید.

https://takeielts.britishcouncil.org/organisations/organisations-recognise-ielts

بریتیش کنسول

 

ادامه مطلب ...

تنظیم فاصله خط و پاراگراف ورد

تنظیم فاصله خطوط یا پاراگراف ها در ورد چیزی نیست که به طور مکرر بخواهیم انجام دهیم. اما اگر تاکنون با صفحه‌ای مواجه شده باشید که فاصله خطوط آن روی فاصله دو برابر (double) تنظیم شده است، می‌دانید که تنظیم دقیق این مقدار چه اهمیت بالایی دارد. چه در محیط دانشگاهی و چه خارج از آن، راهنما‌های دقیقی در مورد روش فاصله‌بندی خطوط و پاراگراف‌های اسناد از سوی کارفرماها، مشتریان و ناشران ارائه شده است.

حتی در سند‌های شخصی خودمان نیز استفاده از فاصله‌بندی صحیح می‌تواند به افزایش خوانایی یا هایلایت کردن برخی اجزای سند جهت جلب توجه خوانندگان کمک کند. اگر فاصله‌بندی پیش‌فرض ورد نیازهای شما را برآورده نمی‌سازد، با استفاده از امکانات ورد می‌توانید این مقادیر را به سادگی تغییر دهید.

تنظیم فاصله خطوط در ورد و همینطور پاراگراف ها به چه معنی است؟

تغییر فاصله خط

این دو مفهوم کاملاً ساده و تا حدودی زیادی مشابه هم هستند. «فاصله‌بندی خط» (Line Spacing) به مقدار فضای بین دو خط از متن گفته می‌شود. «فاصله‌بندی پاراگراف» (Paragraph Spacing) به مقدار فضای بین دو پاراگراف متن گفته می‌شود. همان طور که استفاده از فونت یا حاشیه‌بندی صحیح در سند حائز اهمیت است، استفاده از فاصله‌بندی مناسب نیز نقشی مهم در قالب‌بندی اسناد متنی ما ایفا می‌کند.

با این که ممکن است در ابتدا کمی عجیب به نظر برسد، اما هر دو تنظیم فاصله‌بندی خط و پاراگراف در سطح پاراگراف اعمال می‌شوند. فاصله‌بندی خط میزان فاصله بین همه خطوط یک پاراگراف را تعیین می‌کند. اما فاصله‌بندی پاراگراف میزان فاصله پیش و پس از یک پاراگراف را تعیین می‌کند.

فاصله‌بندی خط در ورد به طور عمده بر اساس مضربی از اندازه فونت مورد استفاده در پاراگراف تعیین می‌شود. برای نمونه اگر از یک فونت با اندازه برای متن پاراگراف 12 استفاده می‌کنید، در صورت انتخاب فاصله‌بندی «منفرد» (single)، فاصله بین خطوط برابر با 12 پوینت خواهد بود. اگر فاصله‌بندی «دوبل» (Double) را انتخاب کنید، ورد از فاصله 24 پوینت بین خطوط استفاده خواهد کرد. با این حال اگر می‌خواهید تنظیم دقیقی داشته باشید، می‌توانید اندازه دقیقی را برای این منظور تعیین نمایید.

از سوی دیگر طرز کار پاراگراف‌های کمی متفاوت است. ورد به صورت پیش‌فرض هشت پوینت فاصله پس از هر پاراگراف اضافه می‌کند و پیش از پاراگراف هیچ فاصله دیگری وجود ندارد. با این حال شما می‌توانید هر دوی این مقادیر را تغییر دهید. در ادامه نگاه دقیق‌تری به همه این موارد خواهیم داشت.

استفاده از پریست‌های سریع برای تغییرهای آسان

ورد از برخی گزینه‌های رایج برای تعیین فاصله‌بندی استفاده می‌کند. در بخش قبل دیدیم که فاصله‌بندی پاراگراف و خط هر دو در سطح پاراگراف اعمال می‌شوند. اگر نقطه درج (کرسر) را روی یک پاراگراف قرار دهید، موارد فاصله‌بندی فقط روی این پاراگراف تغییر می‌یابند. اگر متنی با چند پاراگراف را انتخاب کنید، این موارد برای همه این پاراگراف‌ها تغییر می‌یابند.

  ادامه مطلب ...

حذف فاصله اضافی بین شماره اتوماتیک و متن در ورد

یکی از مشکلاتی که اکثر افراد در هنگام ایجاد تیترها با شماره گذاری اتماتیک و ایجاد فهرست اتوماتیک برخورد می کنند، ایجاد فاصله زیاد بین شماره اتوماتیک تیتر و عنوان تیتر است. این موضوع در متن عادی که شماره گذاری اتوماتیک می شوند نیز ممکن است ایجاد شود. در حالی که ممکن است برای بعضی از تیترها این فاصله وجود نداشته باشد و بعضی از تیترها از شماره خود فاصله زیاد داشته باشند.

به عکس زیر دقت کنید تا مشکل فاصله زیاد بین شماره و تیتر را بهتر متوجه شوید.

فاصله بین شماره اتوماتیک و تیتر

شما می توانید با استفاده از راه حل زیر این مشکل را حل کنید ولی در ادامه مطلب به صورت ریشه ای و عمیق دلیل این موضوع توضیح داده شده است.

حل مشکل فاصله اضافه بین شماره اتوماتیک و متن

به صورت پیشفرض فاصله بین شماره اتوماتیک و متن از نوع tab است. برای حل این مشکل کافی است نوع فاصله بین شماره اتوماتیک و متن را از نوع space تعریف کنید.



ادامه مطلب ...

دوج کوین Dogecoin

 

از سال ۲۰۱۳ بود که دنیا به طور جدی تری به ارزهای دیجیتال نگاه کرد. در همان سال بود که بیلی مارکوس (Billy Markus) و جکسون پالمر (Jackson Palmer) تصمیم به ساخت یک ارز دیجیتال با هدف سرگرمی و شوخی گرفتند.
دوج کوین (Dogecoin) در ۶ دسامبر ۲۰۱۳ راه اندازی شد.
دلیل معروفیت آن استفاده از یک میم (طنز) معروف برای لوگوی این ارز دیجیتال بود که با استفاده از تصویر یک سگ نژاد شیبا اینو (Shiba Inu) ساخته شده بود. تصویر این سگ به قدری محبوب شده بود که همانطور که در عکس زیر مشاهده می کنید، روی انواع و اقسام اجناس مانند قاب موبایل، پرده، بالش، بیسکوییت، تیشرت و … چاپ شده بود.

حتی نحوه تلفظ اسم این ارز دیجیتال از نمایش عروسکی اینترنتی تقلید شده بود.
این ارز دیجیتال در اینترنت بسیار معروف شد و کاربران از طرح لوگوی آن هیجان زده شده بودند. این ارز دیجیتال با عنوان «سکه ای که عکس یک سگ روی آن است» شناخته شده بود.

طرفداران دوج کوین خود را شیبی می نامند! آنها حتی زبان شیبی خاص خود را دارند. شیبی نام طنزی است که از اسم خالق دوج کوین، شیبوتوشی ناکاموتو (Shibetoshi Nakamoto) بر گرفته شده است.
نام شیبوتی نیز کنایه ای به ساتوشی ناکاموتو، خالق بیت کوین است.

  ادامه مطلب ...

دوج کوین Dogecoin

 

از سال ۲۰۱۳ بود که دنیا به طور جدی تری به ارزهای دیجیتال نگاه کرد. در همان سال بود که بیلی مارکوس (Billy Markus) و جکسون پالمر (Jackson Palmer) تصمیم به ساخت یک ارز دیجیتال با هدف سرگرمی و شوخی گرفتند.
دوج کوین (Dogecoin) در ۶ دسامبر ۲۰۱۳ راه اندازی شد.
دلیل معروفیت آن استفاده از یک میم (طنز) معروف برای لوگوی این ارز دیجیتال بود که با استفاده از تصویر یک سگ نژاد شیبا اینو (Shiba Inu) ساخته شده بود. تصویر این سگ به قدری محبوب شده بود که همانطور که در عکس زیر مشاهده می کنید، روی انواع و اقسام اجناس مانند قاب موبایل، پرده، بالش، بیسکوییت، تیشرت و … چاپ شده بود.

حتی نحوه تلفظ اسم این ارز دیجیتال از نمایش عروسکی اینترنتی تقلید شده بود.
این ارز دیجیتال در اینترنت بسیار معروف شد و کاربران از طرح لوگوی آن هیجان زده شده بودند. این ارز دیجیتال با عنوان «سکه ای که عکس یک سگ روی آن است» شناخته شده بود.

طرفداران دوج کوین خود را شیبی می نامند! آنها حتی زبان شیبی خاص خود را دارند. شیبی نام طنزی است که از اسم خالق دوج کوین، شیبوتوشی ناکاموتو (Shibetoshi Nakamoto) بر گرفته شده است.
نام شیبوتی نیز کنایه ای به ساتوشی ناکاموتو، خالق بیت کوین است.

  ادامه مطلب ...

شباهت‌ اتریوم و بیت کوین

اتریوم هم بلاک چین مستقل خودش را دارد

مانند بیت کوین، اتریوم هم دارای بلاک چین است. اطلاعات مربوط به تراکنش‌ها و قراردادهای هوشمند روی بلاک چین ثبت می‌شود. بلاک چین نوعی دفتر یادداشت دیجیتال امن و تغییرناپذیر برای ذخیره‌سازی داده و اطلاعات است.

اتریوم هم عمومی و بدون نیاز به مجوز است

مانند بیت کوین، شبکه اتریوم هم عمومی است و همه می‌توانند از آن استفاده کنند. هرکسی می‌تواند از این شبکه برای ایجاد تراکنش یا قراردادهای هوشمند بهره ببرد، بدون اینکه نیاز باشد از جایی اجازه بگیرد. البته اگر کسی بخواهد می‌تواند روی شبکه اتریوم بسترهای خصوصی ایجاد کند، اما خود بلاک چین اتریوم شفاف، آزاد و عمومی است.

اتریوم هم مبتنی بر اثبات کار (استخراج) است

مانند بیت کوین، اتریوم هم مبتنی بر استخراج (ماینینگ) است. افرادی که بخواهند در فرایند ساخت بلاک شرکت کنند، باید قدرت پردازش سخت‌افزارهای کامپیوتری را برای شرکت در عملیات استخراج (ماینینگ) به شبکه اختصاص دهند و شبکه در ازای این قدرت پردازش که در نهایت باعث امنیت و تأییدشدن تراکنش‌ها خواهد شد، به استخراج‌کنندگان پاداش اهدا می‌کند.


البته طبق یک برنامه ازپیش‌تعیین‌شده و در طرحی به‌نام «اتریوم ۲.۰» (ETH ۲.۰)، این شبکه قرار است برای مقیاس‌پذیری بیشتر (تراکنش‌های سریع‌تر و ارزان‌تر)، به‌جای الگوریتم اثبات کار (Proof Of Work) از الگوریتم اثبات سهام (Proof Of Stake) استفاده کند. زمان دقیق پیاده‌سازی این به‌روزرسانی مشخص نیست، اما حداقل تا پایان سال ۲۰۲۰ استخراج اتریوم همچنان ادامه خواهد یافت.

در روش اثبات سهام، افراد برای مشارکت در کار اعتبارسنجی تراکنش‌ها و ایجاد بلاک، باید اتر بخرند و در یک کیف پول به شبکه اختصاص دهند. به این ترتیب، می‌توانند در کار تأیید تراکنش‌ها مشارکت‌ کنند و واحدهای جدید ارز دیجیتال (اتر) دریافت کنند. مشارکت‌کنندگان کارمزد تراکنش‌های شبکه را برای خود برمی‌دارند. طبق این رویکرد، برای مشارکت در شبکه دیگر نیاز به خرید سخت‌افزارهای گران‌قیمت نیست.

اتریوم

اتریوم یک شبکه غیرمتمرکز و کاملاً مستقل است که توسط هیچ فرد، سازمان یا فردی کنترل نمی‌شود. اتریوم در بستر اینترنت کنترل‌شده و توسط هزاران کامپیوتر اداره می‌شود، به همین دلیل هرگز آفلاین یا خاموش نشده و از بین نمی‌رود. اتر توکن ذاتی یا درواقع سوخت انجام عملیات در بستر این شبکه است که به‌غلط به آن همان اتریوم گفته می‌شود. اتر نوعی ارز دیجیتال است که می‌تواند مورد معامله و مبادله قرار بگیرد و تابه‌حال محدودیتی در استخراج و به پایان رسیدن آن تعریف‌نشده است.

ارز دیجیتال اتریوم یک فناوری مشابه با رمزارز بیت کوین است، با این تفاوت که دارای قابلیت‌های پیشرفته‌تری در فرآیند کنترل، استخراج و مبادله است. رمزارز اتریوم دارای شبکه‌ای کامل، زبان برنامه‌نویسی و سیستم پرداخت مختص به خود است. همچنین کاربران قادرند که برنامه‌های غیرمتمرکز را بر روی بلاک چین اتریوم، با دسترسی کامل ایجاد کنند. بدین معنا که برنامه‌های مورداستفاده می‌توانند ایده‌هایی کاملاً جدید و یا یک بازسازی مجدد و غیرمتمرکز از طرح‌های موجود باشد.

به کمک پلتفرم اتریوم هر فردی در دنیا می‌تواند به ایجاد و توسعه برنامه غیرمتمرکز خود بپردازد. یکی از مزایای ارز اتریوم توانایی ساخت توکن هاست. برنامه‌های غیرمتمرکز و مستقلی که در بستر اتریوم تولید می‌شوند، توکن نام دارند و فاقد بلاک چین اختصاصی هستند و به همین دلیل از بلاک چین دیگری مانند اتریوم استفاده می‌کنند.

اتر؛ ارز دیجیتال اتریوم

ارز دیجیتال شبکه اتریوم، «اتر» (Ether) نام دارد و واحد اختصاری آن ETH است. این دارایی به‌عنوان واحد پولی شبکه و همچنین راهی برای پرداخت هزینه‌ها و کارمزدها در نظر گرفته می‌شود. بنابراین هر چقدر که مقبولیت شبکه اتریوم افزایش پیدا کند، از نظر تئوری ارزش اتر هم افزایش خواهد یافت.

در بین اعضای جامعه ارزهای دیجیتال، به ارز دیجیتال شبکه اتریوم، همان اتریوم هم گفته می‌شود، اما در حقیقت نام آن اتر است. بنابراین اگر جایی «خرید اتریوم»، «تحلیل اتریوم» و … را دیدید، منظور همان اتر است.

اتریوم: یک شبکه مبتنی بر بلاک چین
اتر: ارز دیجیتالِ شبکه اتریوم.

امروزه افراد زیادی با امیدواری نسبت به آینده اتریوم، روی این ارز دیجیتال سرمایه‌گذاری انجام می‌دهند. اتر را می‌توان از سایت‌های صرافی ارز دیجیتال خریداری کرد و روی نرم‌افزارهای کیف پول در موبایل یا کامپیوتر شخصی ذخیره کرد. در ادامه بیشتر در مورد اتر و چگونگی نگهداری و خرید آن می‌خوانید.